Δύο μετανάστες που προσπαθούν να ζήσουν από τα σκουπίδια.
Ζουν σε ένα χώρο κάτω από τη «γη», σε ένα υπόγειο πολυκατοικίας που έχουν κάνει κατάληψη και το έχουν ονομάσει «σπίτι».
Η μόνη τους επικοινωνία με τον έξω κόσμο είναι οι σωληνώσεις αποχέτευσης και νερού του κτηρίου. Κάθε ήχος μεταφράζεται από την φαντασία τους σε «ζωή».
Δύο μετανάστες που η κοινωνία δεν τους δέχεται και τους απορρίπτει ως απόβλητα.
Κι αν καταφέρουν να ενταχθούν σε αυτήν, θα τους ρίξει και πάλι στο χωνευτήρι των σκουπιδιών. Δυο ξένοι. Χωρίς πατρίδα. Ένας ξένος τόπος που σταθερά τους καλλιεργεί ψυχική απομόνωση και απελπισία.